Namun, persoalan mendasarnya adalah sama ada Malaysia mampu mengadaptasi sistem ini tanpa membebankan pengguna, pengamal perubatan, dan hospital swasta. Penilaian menyeluruh terhadap keperluan data, teknologi, dan struktur semasa adalah prasyarat kepada sebarang perubahan.

Diagnosis-Related Groups – Harapan?

DRG bertujuan mengawal kos rawatan dengan menetapkan kadar tetap bagi setiap diagnosis, berbeza dengan model semasa yang mengenakan caj per perkhidmatan. Menteri Kesihatan, YB Datuk Seri Dr. Dzulkefly Ahmad, menegaskan bahawa Malaysia tidak akan meniru model DRG Amerika Syarikat, sebaliknya akan membangunkan sistem hibrid yang bersesuaian dengan konteks tempatan.

Namun, pelaksanaan DRG memerlukan sokongan sistem digital yang kukuh seperti rekod perubatan elektronik (EMR). Tanpa infrastruktur ini, pengurusan DRG boleh menjadi rumit. Pengalaman Amerika Syarikat menunjukkan kelemahan DRG, termasuk potensi pengamal perubatan mengelak kes kompleks kerana kekurangan pampasan setimpal untuk rawatan lebih mencabar.

Association of Specialists in Private Medical Practice Malaysia (ASPMP) telah menyuarakan kebimbangan terhadap kesan DRG terhadap pendapatan pakar perubatan. Dengan yuran konsultasi pakar dihadkan pada kadar RM235 sejak lebih sedekad, DRG dikhuatiri akan memburukkan keadaan ini.

Kesan kepada Hospital dan Insurans

Pelaksanaan DRG membawa implikasi signifikan terhadap hospital swasta dan industri insurans. Majoriti hospital swasta di Malaysia berorientasikan keuntungan dan bergantung kepada model fee-for-service untuk menampung kos operasi. Dalam model DRG, hospital perlu mengoptimumkan sumber yang berpotensi mengurangkan insentif kepada perkhidmatan tambahan.

Bagi industri insurans, DRG boleh membantu mengawal kos tuntutan yang meningkat. Walau bagaimanapun, ketidakseimbangan antara kadar premium dan tuntutan insurans boleh mencetuskan masalah. Data menunjukkan inflasi kos tuntutan insurans mencapai 56% dalam tempoh 2021-2023, jauh melebihi inflasi premium (20%).

Pilihan Selain DRG

Jika DRG dianggap terlalu kompleks untuk dilaksanakan segera, alternatifnya mungkin adalah sistem insurans kesihatan nasional. Pendekatan ini memerlukan komitmen kewangan besar oleh kerajaan, dengan pengurusan telus dan bebas rasuah. Sistem ini mampu memastikan akses kesihatan yang lebih saksama tanpa mengorbankan kebajikan pengamal perubatan.

Selain itu, program seperti Hospital Services Outsourcing Programme (HSOP) yang dikendalikan oleh ProtectHealth Corporation boleh diperluas. Program ini menggalakkan kerjasama sektor awam dan swasta melalui mekanisme pembayaran seperti pembayaran berkelompok (bundled payments).

Kesimpulan

Peralihan kepada kaedah pembiayaan yang lebih lestari memerlukan usaha kolektif daripada semua pihak berkepentingan, termasuk kerajaan, hospital swasta, pakar perubatan, dan syarikat insurans. Pelaksanaan perubahan harus dilakukan secara teliti dengan melibatkan kajian mendalam dan pandangan pelbagai pihak.

Malaysia tidak boleh terburu-buru mengadaptasi sistem yang tidak sesuai dengan konteks tempatan. Sebaliknya, pendekatan yang seimbang dan disesuaikan dengan keadaan semasa adalah kunci untuk memastikan sistem kesihatan awam negara kekal lestari serta mampu memberikan perkhidmatan terbaik kepada rakyat.

Rentetan daripada itu, Bank Negara Malaysia “mengkehendaki ITO untuk menyemak strategi penentuan semula harga untuk memastikan pelaksanaan yang lebih wajar”. ITO turut diminta “menyediakan langkah-langkah tambahan untuk menyokong pemegang polisi/peserta takaful yang terjejas”.

Bank Negara Tersilap Langkah?

Malaysia mencatatkan inflasi kos perubatan sebanyak 12.6 peratus bagi tahun 2023, jauh lebih tinggi daripada purata global sebanyak 5.6 peratus. Maka, BNM telah menerbitkan dokumen Dasar Perniagaan Insurans/Takaful Perubatan dan Kesihatan yang bertujuan untuk menggalakkan penawaran produk insurans dan takaful yang mampu milik.

Bermula 1 September 2024, ITO dikehendaki menawarkan produk insurans dan takaful yang mempunyai ciri-ciri pembayaran bersama (co-payment), dengan kos dijangka 19 hingga 68 peratus lebih rendah berbanding produk yang serupa tanpa co-payment.

Namun hari ini sebaliknya pula yang terjadi. Semakin ramai yang mula membatalkan polisi insurans mereka kerana tidak mampu menampung kenaikan kos. Situasi ini bakal menyebabkan lebih ramai beralih ke hospital kerajaan, lalu memberikan tekanan kepada sistem kesihatan awam yang sudah sedia tertekan dengan waktu menunggu yang lama, wad terlampau padat dan petugas kesihatan yang terbeban dengan kerja.

Sektor Kesihatan Swasta Terus Kaut Untung

Meskipun ITO memberikan alasan kenaikan premium insurans disebabkan oleh peningkatan kos perubatan di hospital swasta, hakikatnya mereka hanya meletakkan beban kewangan kepada pelanggan. Kedua-dua entiti tersebut terus mencatatkan keuntungan.

Umpamanya, IHH Healthcare mengumumkan keuntungan bersih sebanyak RM534 juta bagi suku ketiga 2024, manakala KPJ Healthcare Berhad merekodkan hasil suku tertinggi melebihi RM1 bilion buat pertama kali dalam sejarah. Begitu juga Prudential Assurance yang menguasai pasaran insurans hayat dan takaful di Malaysia masing-masing pada 18 dan 22 peratus, mencatatkan keuntungan bersih RM963 juta bagi tahun 2023, 68 peratus lebih tinggi berbanding tahun sebelumnya.

Sektor kesihatan swasta dilihat terus dibiarkan mengaut keuntungan dan membebankan rakyat dalam masa yang sama. Adakah hal ini berlaku berikutan konflik kepentingan oleh kerajaan yang memiliki pegangan yang besar dalam hospital swasta, menerusi entiti GLIC seperti EPF, KWAP, ASB dan Tabung Haji?

Kesimpulan

Kerajaan dan penggubal dasar menerusi setiap punca kuasa yang dimiliki perlu berperanan untuk mencegah situasi yang lebih buruk daripada terjadi. Jawatankuasa Pilihan Khas Kesihatan boleh membuat prosiding untuk memanggil wakil industri dan agensi kerajaan untuk membentangkan bukti dan data berkenaan caj perubatan di hospital swasta. Kementerian Kesihatan dan BNM pula merangka akta yang dapat mengawal selia caj perubatan di hospital swasta.